Mediaeducational blog

ՄԻՇԱԵԼ ԷՆԴԵ

Оставьте комментарий


ՄԻՇԱԵԼ ԷՆԴԵ

— Եվ ի՞նչ հիվանդություն է դա:
— Սկզբում դա անտեսանելի է: Պարզապես մի օր վրա է հասնում պահը, երբ դու այլևս ոչինչ անել չես ցանկանում: Ամեն ինչ դառնում է անհետաքրքիր, մարդուն համակում է կսկծալի թախիծը: Եվ այդ վիճակն արդեն չի անցնում: Թախիծն օր օրի, շաբաթ առ շաբաթ ահագնանում է: Մարդն իրեն զգում է ամայացած, նա դառնում է ինքն իրենից ու ամբողջ աշխարհից դժգոհ: Հետզհետե անցնում է նաև այդ զգացումը, և դու արդեն ոչինչ չես զգում: Քեզ համար ամեն բան միևնույն է: Ողջ աշխարհը դառնում է օտար, դու նրա հետ ոչ մի գործ չունես: Այլևս չկա ոչ զայրույթ, ոչ հիացմունք, ոչ տխրություն, մարդիկ չեն կարողանում ոչ ծիծաղել, ոչ արտասվել: Ամեն ինչ պատվում է ցուրտ սառնությամբ, սեր չկա: Միայն հիվանդությունն է դառնում անբուժելի: Մարդիկ թափառում են անապատում գորշ դեմքերով: Մահացու Ձանձրույթ` ահա այդ հիվանդության անունը:

Автор: Yelena Sargsyan

«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s