Mediaeducational blog

Օշո (Բխագվան Շրի Ռաջնիշ)

Оставьте комментарий


Կյանքը աստիճանական մահ է, որ սկսվում է օրորոցից և վերջանում գերեզմանում, յոթանասունամյա աստիճանական մահ։

Կյանքը չպիտի լինի ուղղակի ծերացում։ Կյանքը պիտի որոնում լինի, որոնում ոչ թե ցանկության, երազանքի, այլ՝ հետազոտության։ Շատ տարօրինակ է, որ մարդիկ, ովքեր չգիտեն, թե ովքեր են իրենք,  փորձում են ինչ-որ բան դառնալ։ Նրանք ծանոթ չեն իրենց բնույթին, բայց ինչ-որ բան դառնալու նպատակ ունեն։ Ինչ-որ բան դառնալը հոգու հիվանդություն է։ Ձեր բնույթը հենց դուք եք։ Իսկ բացել բնույթը նշանակում է սկսել ապրել։ Եղեք այնպիսին, ինչպիսին որ կաք, և այդ  ձեզ հնարավորություն կտա  ձեզ իրական զգալու, լիարժեք ապրելու: Միայն այն ժամանակ, երբ դուք կլինեք այնպիսին, ինչպիսին կաք, կսկսեք զարգանալ ու աճել, և այդ   կբերի ձեզ ձեր նպատակի իրականացմանը։ Փախե՛ք բանտից, որի մեջ ինքներդ եք ձեզ փակել։ Հարկավոր է մի քիչ համարձակություն: Հիշե՛ք՝ դուք կորցնելու ոչինչ չունեք։ Դուք կարող եք կորցնել միայն ձեր շղթաները, կարող եք կորցնել ձանձրույթը, ձեր մեջ եղած այն  մշտական զգացումը, թե ինչ-որ բան միշտ պակասում է։ Եղե՛ք անկանխատեսելի և հաճախ փոփոխվող։ Երբեք մի՛ դադարեք փոփոխվել:  Միայն այդ ժամանակ կյանքը երջանկություն կբերի:

Աղբյուրը

Автор: Yelena Sargsyan

«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s