Mediaeducational blog

ՖՐԱՆՍՈՒԱԶ ՍԱԳԱՆ

Оставьте комментарий


Ես հորինելու աստվածային պահերին ինձ զգում եմ բառերի թագուհի: Դա մի անսովոր զգացում է, ասեսգտնվում ես դրախտում: Ես սիրում եմ հիմարություններ անել` խմել, զբոսնել, արագ երթևեկել: Պաշտում եմ ոչինչ չանելը, մնալ անկողնում ու նայել ամպերին, ինչպես ասում էր Բոդլերը, դետեկտիվ կարդալ կամ հանդիպել բարեկամներին: Սակայն հենց ծուլության և ոչինչ չանելու մեջ է, որ ծնվում են նոր ստեղծագործություններս… Եթե Ճապոնիայում իմ անունով ակումբներ կան և այնտեղ ինձ ծաղիկներով ու նվագախմբերով են դիմավորում, ապա Ֆրանսիայում ես ասես հանցագործ լինեմ: Երբեք չեմ ժխտել, որ թմրադեղեր ընդունում եմ: Ես չափահաս մարդ եմ և ունեմ ինձ իրավունքը, եթե ես դա ցանկանում եմ… Ափսոսում եմ, որ կյանքս ավելի հանդարտ ու ներդաշնակ չեղավ: Երբեմն իմ երազներում ինձ տեսնում եմ լողափին անհոգ պառկած: Ինձ վերաբերում է հետմահու փառքին և պանթեոնում իմ տեղին, ապա ես թքած ունեմ դրանց վրա…
Ես նայում էի մահվան աչքերին, որը իմ առջև հայտնվել էր մի սև ակնոցի տեսքով: Դրանից հետո ինձ համար մահը կորցրեց ամեն մի հետաքրքրություն: Ես հավատացնում եմ, որ այնտեղ` կեցության այն կողմում, ոչինչ չկա…

Автор: Yelena Sargsyan

«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s